Sevgili Dostlar,

Bütün insanlar özgür; onur ve haklar bakımından eşit doğarlar. İnsanlar doğdukları andan itibaren eşit ve birdirler. Irk, din, cinsiyet, renk, dil ve siyasal görüş, sosyal ya da ulusal köken farklılıklarını ileri sürerek birbirleri üzerinde baskı kurmaları ve ayrımcılık yapmaları eşitlik ve birlik düşüncesine aykırıdır. Yaşamak, özgürlük ve kişisel   güvenlik herkesin hakkıdır.

İnsanlığın tarih içinde yaşamış olduğu olumsuz deneyimlerden yola çıkarak Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nun kararıyla kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin ilk üç maddesi bu kavramlardan oluşur. Ancak bu bildirgeye ters düşen davranış ve uygulamalar bugün yine Birleşmiş Milletleri oluşturan bazı ülkeler tarafından yapılmaktadır. Birleşmiş Milletler de bu uygulamalara adeta zemin hazırlamaktadır.

İçinde bulunduğumuz bu koşullarda insanlığı oluşturan farklılıkların ayrımcılık yaratacak şekilde doğrudan ya da dolaylı olarak öne çıkartılması ve bunun ‘sivilleşmenin’ olmazsa olmaz kuralı olarak sunulması ise İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin ruhuna, temel kabullerine kökten aykırı bir nitelik taşımaktadır.

Bu olumsuz yönelimi doğru yerden bakarak ve algılayarak ele almak gerekmektedir. Algılamamızdaki en ufak bir eksiklik, yerel, kültürel, ırksal ve giderek biyolojik özelliklere kadar inebilecek farklılıkları ön plana çıkarttıracak ve bu ayrıştırmaları keskinleştirme çalışmaları durdurulamaz hale gelecektir.

Geçmişte ve bugün dünyada birçok ülke, ‘demokrasi’ adına dayatılan bu ayrıştırmaların dramatik sonuçlarıyla karşılaştı ve ne yazık ki çok acı ve kanlı bir şekilde yaşamaya da devam ediyor.

Ortaya çıkan bu tablo karşısında bize düşen görev ve sorumluluk, ülkemizde bir ulus olarak yaşadığımız bu topraklardaki tüm farklılıkları, bugüne kadar olduğu gibi, bundan sonra da zenginleştirici, bağımsızlığımız ve ülkemizin ilerlemesi yolunda birleştirici, geliştirici dinamik bir unsur olarak görmek ve kabul etmektir.

Uğur Mumcu 1992 tarihli bir yazısında “Bugün dünyada yaşanan dinsel ve etnik kökenli kargaşalar Mustafa Kemal ve arkadaşlarının ne kadar haklı olduğunu ortaya koyuyor. Bugün Kuvayı Milliyeci olmak; halkı sivil örgütler ve partiler eliyle örgütlemek ve bütün etnik gruplar arasında ayrım gözetmeksizin aynı yurdun insanları olduğumuz bilincini yerleştirmek ve bu ortak bilinç düzeyi ile çağdaş uygarlık düzeyine ulaşmak demektir.” diye yazmıştı.

Bizler de, bütün yılgınlık yaratma çabalarına karşın, birlikte oluşturduğumuz ve bu yıl on üçüncüsünü gerçekleştirdiğimiz Adalet ve Demokrasi Haftası’nın alt başlığını “ Yeniden Kuvayı Milliyeci Olmak ” diye seçerek yaratılmak istenen bu mikro ayrışmanın ve ayrımcılığın karşısında elliyi aşkın sivil toplum örgütü, sayısız aydın ve sanatçıyla ortak bir bilinç ve duruş sergilediğimiz için birbirimizi kutlamalıyız.

Adalet ve gerçek demokrasi arayışımızı sürdürmeye devam edeceğiz. Gelecek yıllarda da bu ortak davranış bilincinin devam etmesi dileğiyle, vakıf adına teşekkürlerimi sunuyorum.